امیدوارم حالتون خوب باشه

مرسی از همتون  که به من سر می زنید

... و باز شب. و اين بار در ميان نور. در ميان انوار.
... و باز زيبايی . و اين بار در ميان گلهايی به به قشنگی خورشيد٬ به هنگام طلوع.
و سنگهايی سپيد و سياه٬ هک شده بر دل آنها٬ شعاهايی از نور٬ که گاهی با تو حرف می‌زنند.
و گاهی به چشمانت اشک می‌نشانند.
... و عکسهايی به وضوح مهتاب و چشمانی به سان خورشيد٬‌ که هزاران حرف با تو دارند.
يکی می‌گويد برو
          تنهاييم را
                 با قدم خشمت نرنجان.
او می‌گويد! بمان با تو صد حرف دارم ... و سفره دل می‌گشايد و آه بر می‌آورد...
من طاقت ماندن ندارم...
اما می‌مانم
    و گوش به او می‌سپارم.
                    خيلی از حرفهايش را می‌فهمم و هزاران را نه!
ترجمه نمی‌دانم٬
          هر وقت خواسته‌ام نور را به ترجمه بنشينم٬ شيطان مزاحم اوقاتم گشته است.
... اما اينبار حرفهايش چيز ديگريست.
قلب من گنجايش آنرا ندارد٬ و می‌شکند.
     قلب من شب را می‌شکند٬ و فرياد بر می‌آورد.
... اينجا همه لبخند می‌زنند!
        اشک مرا هم در می‌آورند!
                 لبهايشان٬ انگار همه خشکيده است! اما همه می‌خندند!
اينجا همه با هم مهربانند!
        همه با هم سبزند!
                   و همه با هم به آبی آسمان می‌نگرند.
اينجا محله با صفاييست! محله خوبيهاست!
     اينجا همه به صحبتت می‌گيرند! همه به پای صحبتت می‌نشينند!
هيچکس به تو٬ تو نمی‌گويد!
     لفظ شما! مخصوص اين جماعت است!
...آه ! ای کاش من هم روزگار بودنشان کنارشان بودم!